26 lutego 2013

Jeden krok do miłości - rozdział 10

Już daję rozdział, wiem A i Nyu, że co chwilę odświeżacie stronę, jak pisałyście. Pozdrawiam. Ale nie ulegnę prośbie, aby dać rozdział 3 marca, bo wtedy każdy by chciał prezentów na urodziny. A tak się nie da rady, bo wtedy we wtorek nie będzie. Wiem, jest zła, ale i uparta. Sama jestem czytelniczką i wiem jak to jest. Dziewczyny dacie radę czekać. Naprawdę. ^^ W międzyczasie można poczytać coś innego. Jest wiele świetnych blogów i opowiadań. Jak coś zajrzyjcie do mnie do linków. :DD

Druga sprawa. Ostatnio opuściłam się w komentowaniu i przepraszam, ale mam głowę pełną mich pomysłów i tekstów, by Wam dać coś do czytania na przyszłe tygodnie i miesiące. A potem mój mózg wysiada i mam dość jakiegokolwiek pisania. Z czasem nadrobię wszystko. To się tyczy też blogów do których podajecie adresy (A, wiele razy byłam u Ciebie, ale jeszcze się do czytania się zabrałam).

Jeszcze coś Moje fantazje  to mój nowy blog. Dlaczego kolejny? Ponieważ na tym obecnym będzie publikowane opowiadanie, które doczeka się pewnie i zimy, a nie chcę z czymś nowym tak długo czekać. Utworzyłam nowy blog i na nim będą inne teksty. To co się pojawi jako pierwsze będzie... Zresztą poczytajcie sobie w notce. :D I jak macie jakieś pytania to pisać tam w komentarzach.

A teraz dziękuję za komentarze i w końcu zapraszam na rozdział. :D


Powieki uniosły się w górę, odsłaniając piwne oczy, które rozejrzały się powoli po suficie, a po chwili przeniosły się na ściany i śpiącego obok mężczyznę. Wtedy do Jamesa dotarło, gdzie był, u kogo i co wczoraj zrobił. Kochał się z mężczyzną i było wspaniale. Przełknął ślinę, zdjęty gdzieś w środku strachem, gdy zadał sobie pytanie o to, co dalej. Przekręcił się na bok i podparł głowę na łokciu. Cody spał w najlepsze na plecach z jedną nogą przełożoną na kołdrę. Jamesa od razu nawiedziły myśli, że wczoraj całował i dotykał to udo. Poczuł drgnięcie w kroczu, ale zignorował to. Nadal przyglądał się Cody'emu i wyciągnął w jego stronę dłoń. Pogłaskał palcem policzek kochanka. Kochanka? Byli kochankami? Jakoś ta myśl nie wydała mu się zła, wprost przeciwnie, serce zaczęło mu szybciej bić z podekscytowania.
Widział, że Cody się budzi, coś mruczy, przeciąga się, zginając odkrytą nogę w kolanie, lecz kołdra skutecznie zasłaniała jego krocze.
– Dzień dobry – przywitał się James, gdy Cody spojrzał na niego.
– Hej. – Bał się obudzić i stwierdzić, że to, co się wczoraj stało, to tylko sen lub mężczyzna wyszedł w środku nocy. Na szczęście poranek okazał się inny od jego wyobrażeń. – Która godzina?
– Nie wiem.
– Mój telefon ma ustawiony alarm na siódmą, więc jak jeszcze nie dzwonił, to jest... – Nie dokończył, bo właśnie telefon zaczął wygrywać ostrą, rockową melodię. – No, jest siódma. Czuję się niezręcznie. – Ignorował alarm, zaraz przestanie dzwonić.
– Dlaczego?
Cody schował nogę pod okrycie i poprawił się w łóżku.
– Nie wiem. Nie wiem, co dalej.
– Też zadaję sobie to pytanie, Cody. To, co wczoraj zaszło, stało się tak szybko, że nawet sam siebie zaskoczyłem.
– Wierz mi, że ja siebie też. Najpierw mówię, że seks nie wchodzi w grę, a potem co robię? Wiesz, co sobie uświadomiłem?
– Hm?
– To był twój pierwszy raz.
– Ej, z facetem, Cody, z facetem.
– Przecież o tym mówię. – Chciałby wiedzieć, na czym stoi, ale wolał się o to nie pytać, bo jeszcze mógłby tę małą nić, jaka ich powiązała, zerwać. Zdawał sobie sprawę, że nie byli razem, ale kim teraz dla siebie byli? Relacje szef-pracownik już się zatarły, przynajmniej na płaszczyźnie prywatnej.
– Odnoszę wrażenie, że za dużo myślisz – stwierdził Harner i przysunął się do mężczyzny. Pocałował go w szyję i przytknął usta do jego ucha. – Co z tym śniadaniem do łóżka?
– Nie może poczekać? Tu, gdzie wcześniej miałeś usta, było dość fajnie. – Wskazał miejsce na szyi.
James uśmiechnął się i powrócił we wskazanym kierunku. Przygryzł skórę zębami i polizał.
– Mmmnn, to mi się podoba – zamruczał Cody. Zawsze był pieszczochem.
– A mnie się podoba, jak mruczysz. – Spojrzał mu w oczy. Cody objął jego szyję ramionami.
– James, co teraz? I nie mów mi, proszę, że faceci się o takie rzeczy nie pytają, gówno mnie to obchodzi. Ja to ja i nie jestem bez serca.
– Nie wiem, co dalej. – Ułożył się na plecach, ale przyciągnął do siebie Adisona. – Nie jestem gotowy, aby pokazać innym... Wiesz, tamten pocałunek to było co innego. Zakład i tak dalej, ale to...
– Wiem, że nie jesteśmy razem, ale powiedziałem, że nie będę czyjąś tajemnicą. Nawet twoją. – Ucałował go w sutek.
– Cody, ja ledwie mogę przeżyć to, że jestem biseksualny. Złamałem się wczoraj, ale nadal jeszcze walczy ze mną moja druga część. Nie z tobą, bo z tobą czuję się naprawdę dobrze, jakbym nareszcie był sobą.
– Nigdy nie interesowało cię, to co inni mówią – stwierdził Adison.
– Nadal tak jest, ale zrozum mnie...
– James, ja rozumiem. Tylko jest mi trudno z paru powodów, o których nie jestem gotów mówić. – Cody położył brodę na jego piersi i popatrzył na mężczyznę poważnie. – Nie powinniśmy o czymś takim mówić, nawet nie jesteśmy parą, ale wiedz, że to, co się wczoraj stało, miało dla mnie wielkie znaczenie.
– Dla mnie też, to nie było coś pustego. – Pogłaskał go po włosach. – Cody, przez piętnaście lat nie miałem pojęcia, kim naprawdę jestem. I to ty uświadomiłeś mi prawdę.
– Obwiniasz mnie za to – powiedział smutno i położył się na plecach.
– Dlatego cię przepraszam. – Zawisł nad nim, opierając się na dłoniach po bokach jego głowy. – Za wszystkie moje słowa, bo bardziej to one były skierowane do mnie. Wczoraj był taki moment, że uświadomiłem sobie, iż nie wolno tracić czasu. Straciłem go już dużo. I nie wiem, co się dzieje, ale to właśnie ciebie nie potrafię wyrzucić z pamięci. Podejrzewam, że mógłbym spróbować być z tobą. Nie proś mnie o otwarty związek, zanim sam sobie wszystkiego nie poukładam.
– A jak poukładasz i mnie odtrącisz?
– Coś mi się wydaje, że nie zrobię tego. – Pochylił się, zginając ręce w łokciach i pocałował. Kit z nieświeżym oddechem.
– Trzymam za słowo, inaczej cię wykastruję – zażartował Adison po rozłączeniu ich ust.
– Żałowałbyś tego.
– Pewnie, wczoraj zrobiłeś mi nim dobrze. – Oplótł go rękoma i przyciągnął do siebie tak, że James położył się na nim. – Miałbym jeszcze raz i jeszcze raz na to ochotę, ale naprawdę musimy coś zjeść i pójść do pracy.
– Najpierw muszę jechać do domu się przebrać.
– Prysznic weź u mnie, a ja w tym czasie przygotuję coś do żarcia. Moja mama doskonale gotuje i mam w zamrażarce pyszności. Wrzucę na patelnię i gotowe.
– Doskonały pomysł. – Pocałował go jeszcze raz i wstał. Wiedział, że Cody obserwuje jego nagie ciało. Pozbierał swoje ubrania. – To gdzie ta łazienka?
– Na prawo od sypialni. Nie zgubisz się, ślimak ma większe lokum. Ręcznik weź z półki nad lustrem – poinformował go. Sam jeszcze przeciągnął się ostatni raz tego ranka. Był dobrej myśli. Jeżeli James nie zwiał z krzykiem, to będzie dobrze.


~*~*~


W pracy Cody pojawił się tuż przed Jamesem i już siedział przy swoim biurku, trzymając kubek herbaty i grzejąc sobie o niego dłonie. W momencie, gdy James wszedł do ich pokoju, kierując swe nogi do gabinetu, Cody widział tylko jego.
No, spójrz na mnie, baranie, prosił w myślach Adison, czując się jak odurzony miłością nastolatek. Odetchnął, kiedy James go posłuchał. To była tylko chwilka, ale bardzo cenna dla chłopaka. Kiedy Harner zniknął mu z oczu, Cody z radością powrócił do pracy. Miał ukończyć wczoraj zaczęty rysunek i właściwie mógł rozpocząć weekend. Zaczął nawet podgwizdywać sobie pod nosem.
– Królewna ma tak zmienne nastroje, że się boję pytać, co się zmieniło od wczoraj. – Uwadze Agnes nie uszedł radosny humor kuzyna. – Czyżby moja terapia tak na ciebie podziałała?
– Twoja terapia by tylko wpędziła człowieka w depresję. Żartuję. Znalazłem innego lekarza. – Oparł łokcie na blacie biurka i podparł brodę dłońmi. – Nie mogę ci powiedzieć, kim on jest, ale mam pewne nadzieje co do niego.
– O czym plotkujecie? – Claudia nie omieszkała się przyłączyć.
– O lekarzach – odpowiedział Cody.
– Imbecyle i tyle. Byłam wczoraj u okulisty i powiedział, że...
– Panie Adison.Głos Jamesa przedarł się przez opowieść Claudii.
– Słucham?
– Proszę do mnie, Cody. – Harner zostawił drzwi otwarte.
Agnes, widząc błysk w oczach kuzyna, tylko zmarszczyła brwi, odprowadzając go wzrokiem.
Cody zamknął za sobą drzwi, od razu podążając w stronę kochanka. Stanął przed nim, nie wykonując żadnego ruchu, wszystko pozostawiając w rękach Jamesa ze względu na to, że mężczyzna może nie chcieć mieć w biurze zażyłych stosunków.
James przysiadł na biurku i sam nie wiedział, po co go tu zawołał. To był jakiś wewnętrzny przymus, by Cody był blisko. Gdy tylko wyszedł od niego i wrócił do pustego już domu, poczuł się samotny i spragniony bycia przy tym mężczyźnie, dotykania go. Bał się tego, bo nie był pewny, czy czasem nie można się uzależnić od kontaktów homoseksualnych. Przecież było mu nadzwyczajnie przyjemnie, a Cody wyglądał zachwycająco, kiedy był pod nim. O czym on myśli? Od rana o tym samym.
– Chciałeś mnie widzieć? – zapytał Cody.
– Możesz mi wyjaśnić, dlaczego czuję się opętany myślami, że miałbym ochotę wziąć cię tutaj, nawet pod ryzykiem, że ktoś nas nakryje?
– Czujesz się, jakbyś był na głodzie? – Zagryzł wargę i zbliżył się do niego.
– Dokładnie.
– A jak się czułeś, kochając się pierwszy raz z dziewczyną?
– Nie pamiętam, chyba chciałem to powtarzać dzień i noc.
Więc to jest takie samo. – Położył mu ręce na biodrach i cmoknął w usta, mimo wszystko obawiając się, że zostanie odepchnięty. Nie chciał się bać, ale prawdą było, że się bał. – Wiesz, pierwsze doświadczenie, które się podobało, ciągnie do drugiego, zanim się wszystko nie unormuje. – Złapał go za krawat i przyciągnął do siebie. Biodra się dotknęły, aż mężczyzn przeszedł prąd. – A, żeby wszystko wróciło do normy, to trzeba wiele razy powtarzać to i owo.
– Cody. – Ręce same oplotły Adisona w pasie.
– Lubię, jak wypowiadasz moje imię. Nawet, kiedy chcesz zaprzeczyć.
James pochylił się do ust mężczyzny i złapał zębami dolną wargę, pociągnął ją i gdy miał zabrać się za rozpalający pocałunek, zadzwonił telefon. Natychmiast odsunął się od jego ust, nadal zostawiając jedną rękę oplecioną wokół pasa mężczyzny i sięgnął za siebie, odbierając służbową komórkę.
– James Harner. … Tak, czekałem na ten telefon. … – Cody cały czas na niego patrzył. – Rozumiem. Do widzenia. – Rozłączył się.
– Nie mamy Beauty Cosmetics? – zapytał Adison.
– To oni, ale zarząd nie podjął jeszcze decyzji. Zrobią to w poniedziałek, muszą być pewni, na co wydadzą pieniądze.
– Nie dziwię im się. Wracając do nas, to wezwałeś mnie, żeby zapytać o tamto? – Zrobił nieokreślony ruch ręką w powietrzu.
– Nie. Po prostu chciałem cię pocałować. Ale, że w głowie mam burzę, to nie omieszkam jeszcze zadać w przyszłości stosu pytań.
– Mam nadzieję, James, że zaakceptujesz siebie do końca. – Poprawił mu krawat, który przekrzywił. James na to się nie odezwał, ale Cody postanowił zignorować milczenie mężczyzny. Nie chciał dopuścić do siebie, że James wolałby być hetero, ale jego pragnienia wygrywają z nim. Nie wiedział, co będzie, jeśli James wybierze kobietę zamiast niego, lecz tym także postanowił się nie przejmować. Będzie brał to, co mu dają, mając nadzieję, że jutro kochanek także od niego nie ucieknie.
Jeszcze rano nie miał tylu wątpliwości, teraz już też nie, ale kiedy nie widział Cody'ego, te tworzyły się niczym tornado. Chciałby być hetero, ale nie jest, to wiedział. Wiedział też, że coś się z nim dzieje i nie potrafił oderwać oczu od stojącego tak blisko niego chłopaka. Wiedział, że nie powinien odrzucać prawdziwego siebie, ale nie wiedział jednego - co przyniesie przyszłość? Z mężczyzną nie zapewni rodziny rodzeństwu.
– Wpadniesz dziś do mnie? – Uśmiechnął się szczerze Cody.
I jak James miał nie ulec temu uśmiechowi? Tego też nie rozumiał. Co się z nim działo? Kilka dni temu chciał rozszarpać tego faceta za to, że go pocałował, a teraz zrobiłby tak, jakby odmówił pocałunku. Cóż, będzie, co będzie, a teraz jest teraz, więc po co się zamartwiać na przyszłość? Te oczy Cody'ego widzi wciąż w wyobraźni, snach, może to coś znaczy. Tak szybko to się dzieje, że go to przeraża, a jednocześnie fascynuje. Życie jest takie krótkie, to może jak los daje, trzeba brać?
– Nie mogę, chyba że późno, chcę pobyć w domu z rodzeństwem. Ostatnio byłem jak zombie. A może ty wpadniesz do nas jutro? Sarah ciągle o ciebie pyta.
– A chciałbyś? Nie odpowiadaj, jak nie jesteś pewny...
– Jestem dorosłym facetem, powinienem wiedzieć, czego chcę, więc chcę, żebyś jutro przyszedł do nas i pobył z nami.
Żołądek Cody'ego wywinął kilka koziołków, serce odtańczyło kankana, a ciało ogarnął ogień na myśl, że cały dzień będzie u boku Jamesa. Dobrze, razem z jego rodzeństwem i będzie musiał udawać kolegę, ale to nie ma znaczenia. Ważne, że będą razem.
– Przyjdę. A teraz lepiej wrócę do pracy, bo szef mnie jeszcze pogoni – powiedział Cody.
– Czekaj, nie dostałem tego, po co cię zawołałem. – James złapał kochanka za głowę, przytrzymując ją i złożył na ustach szybki pocałunek. Dopiero wtedy go puścił. – Teraz możesz iść.
Cody uśmiechnął się głupio i zaczął cofać w stronę drzwi. Gdy do nich dotarł, wziął głęboki, uspokajający oddech i dopiero wtedy wyszedł, jak zwykły pracownik, który omawiał projekt, a nie właśnie całował się z szefem.
– O, Cody, chodź do nas – zawołała Diana.
– No, co tam? – Zignorował pytający wzrok kuzynki.
– Po pracy idziemy do pubu na piwo i nie wywiniesz się tym razem – odpowiedział Peter.
– Nie mam planów na wieczór. – W przeciwieństwie do jutra, ale tę myśl zachował dla siebie.


~*~*~



W pubie panował tłok, hałas i wszystko to, czego zazwyczaj Cody unikał jak ognia, jednak dzisiaj chętnie się wybrał na drinka. Z drugiej strony, nie mógł wiecznie uciekać przed spotkaniem po pracy. Tym razem nie zamierza zrobić z siebie głupka i tańczyć na stole, a wtedy to był zakład. Ale jak postanowił, z zakładami definitywny koniec.
Rozsiadł się na wygodnej kanapie przy kilkuosobowym stoliku, a obok niego miejsce zajęła Diana, której buzia od rana się nie zamykała. Peter wraz z Agnes poszli po piwa i przekąski, natomiast Claudia flirtowała z nowo poznanym mężczyzną. W ostatniej chwili dołączyła do nich nieśmiała i milcząca Lilly. Cody nie raz zastanawiał się, dlaczego dziewczyna, właściwie kobieta, która była starsza od niego o rok, nadal nie potrafiła się z nimi odnaleźć. Lilly usiadła po jego drugiej stronie, nerwowo odgarniając swoje kręcone włosy z czoła.
– Nie zastanawiacie się, gdzie podziewa się Madson? – zapytała Diana, która przerwała swą wypowiedź na temat swojego męża, który nie rozumiał jej pasji tworzenia. – Od wtorku się nie pokazał, a miał jeszcze do przyszłego tygodnia pracować jako nasza urocza sprzątaczka.
– Tak przeuroczo wyglądała jego wykrzywiona w złości twarz – dodał Cody i uśmiechnął się radośnie na widok zbliżającego się piwa.
– O czym plotkujecie? – zapytał Peter. Dziś nie spieszył się do domu. Żona wyjechała z dziećmi do matki i miał luz.
– O naszej uroczej sprzątaczce. – Cody odebrał swój kufel.
– Nie pojawia się w pracy od wczoraj. – Diana od razu porwała garść orzeszków. Kochała chrupać wszystkie rodzaje, jakie wpadły jej w rękę.
– Ma urlop do przyszłego tygodnia – odpowiedział Peter, siadając na siedzisku.
– Nic nie wspominał. – Agnes także umościła się wygodnie ze szklanką soku, później miała wszystkich odwieźć. Wciąż nie dawało jej spokoju zachowanie kuzyna. Wczoraj wpadał w depresję, a dziś miał stan euforyczny. Co więcej, połączony z rumieńcami, gdy wyszedł z gabinetu Harnera. Możliwe, że on i szef kręcą ze sobą? Koniecznie musiała go zmusić do rozmowy. Wesoły Cody nie zwierzał się tak łatwo.
– Miał wyjechać czy coś.
– Peter, a skąd o tym wiesz? – spytała Claudia, która raczyła zostawić potencjalnego kochanka.
– Jesteś za bardzo wścibska. Sam podpisywałem zgodę na urlop, Harnera nie było, nie?
– Aaaa, racja. Dobra, chłopaki i dziewczyny, to za co pijemy? – Claudia podniosła szklankę z bursztynowym napojem i masą bąbelków.
– Za nie mówienie o pracy? – zaproponował Cody.
– Zgoda, omówimy twoje życie seksualne, Cody, a raczej tego, którego nie masz – powiedziała Diana. – Masz na oku jakiegoś faceta?
– Pierwsza byś wiedziała – odparł. Miał nie tylko na oku, ale i w sercu. To drugie nie było rozsądne, ale czy w uczuciach rozsądek się liczy? Głos w mózgu podpowiadał mu, że angażowanie się w coś niepewnego może go później boleć, ale ignorował go. Liczył na to, że da sobie radę, a i James w pełni siebie zaakceptuje.
– Trzymam za słowo, kumplu. – Wśród myśli przebił się głos Diany. Naprawdę tworzyli zgraną grupę. Może byli tylko kumplami z pracy, nie przyjaciółmi, ale to właśnie im się zawsze dobrze współpracowało, a spotkania na gruncie prywatnym także wypadały wyśmienicie.


~*~*~


Ledwie wszedł do domu, a już usłyszał dolatującą z piętra muzykę. James nie słyszał własnych myśli, a co dopiero biegnącej ku niemu Sarah. Ukucnął przed nią i przytulił.
– Czy twój brat ogłuchł? – zapytał.
– Nie wiem. – Wzruszyła ramionami.
– Mam dla ciebie niespodziankę.
– Jaką? – Rozpromieniła się.
– Cody jutro przyjdzie.
– Aaaaa. Powiem Chloe. – Dziewczynka zapiszczała i objęła go, całując przy okazji w policzek. Potem pobiegła na tyły domu, zapewne do Chloe. Musiał dać podwyżkę tej kobiecie.
Wstał, rozwiązał krawat i wspiął się po schodach na górę. Czuł się taki lekki jak nigdy. Pozbył się dręczącego go napięcia i głupich myśli. I jakoś dziwne był podniesiony na duchu, wiedząc, że chociaż Sarah lubi Adisona.
Na piętrze huk rocka był jeszcze głośniejszy, więc rzucił trzymaną w ręku marynarkę na szafkę i zapukał do pokoju brata. Odczekał chwilę, drapiąc się po głowie i nacisnął klamkę. Ledwie otworzył drzwi, a jego oczom ukazał się jednoznaczny widok. Alex siedział na łóżku, a jego usta były pożerane przez wargi Stevena w... musiał przyznać, w dość gorącym pocałunku. Wiedział, że powinien wyjść i zostawić chłopaków samych, ale do licha, jego brat miał dopiero szesnaście lat! A ten pocałunek nie wyglądał na całkiem niewinną rzecz. On tak całował Cody'ego wczoraj i... no, wcześniej, no. W trakcie też.
Wkroczył do pokoju, od razu kierując się do wieży i nacisnął przycisk Power. Wszędzie wokół nastała cisza. Spojrzał na chłopców z uniesionymi brwiami. Ci odskoczyli od siebie na dwa krańce łóżka i obaj patrzyli na niego, będąc zarówno w szoku, jak i przerażeniu. Ale Alex pierwszy doszedł do siebie, a jego policzki pokrywała czerwień. Stanął naprzeciw brata i zaatakował go słowami:
– Jak śmiesz wchodzić bez pukania?!
– Pukałem, ale książę nie słyszał, będąc zajęty połykaniem języka tego tutaj pana. – Wycelował palec w Stevena, który wbrew jego nadziejom nie uciekł, ale podszedł, jak mniemał James, do swego chłopaka.
– A gówno cię to obchodzi, co robię ze swoim chłopakiem! Tak, to mój chłopak, brachol!
– Trudno tego nie zauważyć. – James przeniósł spojrzenie prosto na chłopaka o rudych włosach. – Jak skrzywdzisz mojego brata, to obdzieranie żywcem ze skóry będzie najlepszym, co cię spotka, gdy wpadniesz w moje ręce – syknął wprost w twarz Stevena.
Alex nie wierzył w to, co słyszy. Jego brat grozi jego chłopakowi, ale nie wyzywa żadnego z nich? Nie tego się spodziewał. Zawsze uważał go za pieprzonego homofoba. Zamrugał szybko powiekami z niedowierzania.
– Wpadło ci coś do oka? – zapytał brata James i wyszedł z pokoju.
– Hej, a dokąd to?! – krzyknął Alex. – Steven, czekaj tu i się nie ruszaj. James! – Wybiegł za bratem. Złapał go za rękę i zaciągnął do pierwszego z brzegu pokoju. – Teraz pogadamy poważnie.
– Dlaczego mi nie powiedziałeś, że jesteś gejem? Bo jesteś, tak? Czy może to tylko mała przygoda? – pytał James, opadając na fotel. Akurat byli w jego sypialni. Rozpiął mankiety rękawów przy koszuli. Liczył, że spędzi spokojny wieczór z dzieciakami, a tu czekała go rozmowa na tematy, których tak bardzo unikał. Nie tylko tematu homoseksualizmu.
– Przygoda? Chyba kpisz! A w ogóle to nie będziesz mi prawił morałów, jak to pedalstwo jest złe?
James wstrzymał się z podwijaniem rękawów koszuli do łokcia i popatrzył na brata z zaskoczeniem. Miał go za homofoba? Przecież nigdy nie dał mu powodu do takiego myślenia.
– Dlaczego tak sądzisz?
– Dlaczego? – Alex usiadł na stoliku, jaki stał w pobliżu fotela. – Wystarczyło, że pamiętam przeszłość. Mam już swoje lata, nie tak jak dziewczynki. Pamiętam, jak nie raz zdarzało ci się mówić wyzwiska. Wtedy nie wiedziałem, o co chodzi, ale teraz już wiem. I możesz mnie sobie tak nazywać, jestem kim jestem i dobrze mi z tym. Kocham Stevena, a on mnie i wiedz, że nigdy nie zwiążę się z dziewczyną! – Wykrzywił twarz w złości.
Pewnie jeszcze tydzień wcześniej, nawet mniej, próbowałby wmówić bratu to, co wmawiano jemu. Krzyczałby na niego, ale teraz sam był blisko z mężczyzną i pomimo że nie wiedział, jak daleko ich to zaprowadzi, jakoś nie potrafił oderwać od niego myśli. Skoro Alex mówi, że kocha tego chłopaka, to nie miał prawa tego zmieniać. Nurtowało go jedno:
– Uprawiasz seks?
– Nie, ale to nie twoja sprawa. – Wstał z zamiarem opuszczenia pokoju. – Obaj ze Stevenem uznaliśmy, że jestem na to za młody i poczekamy, ale to nie znaczy, że żyję jak mnich.
– Nie złość się, chciałem tylko przypomnieć o zabezpieczeniu, to naprawdę ważne.
– Wiem. – Nagle coś do niego dotarło. – Czekaj no. – Podszedł do brata i obwąchał go.
– Co ty robisz? – James skrzywił się z niesmakiem. Brat ma jakiś fetysz czy co?
– Wącham, czy czasem nie piłeś. Naprawdę spodziewałem się awantury, a ty...
– Nie jestem taki, za jakiego mnie miałeś. Wracaj do... chłopaka.
Alex najpierw zmarszczył brwi, a po chwili wzruszył ramionami i opuścił pokój.
Dobrze, James nie do końca porozmawiał z nim na tematy intymne, ale przypomniał o zabezpieczeniach. A teraz nie potrafił ukryć radości, że brat jednak nie spieszy się z pełnym stosunkiem. Może dobrze, że tak się skończyła ta rozmowa, bo co miał mu jeszcze przekazać? James nie zamierzał mówić bratu o tym, co się z nim teraz dzieje, jakie obudziły się w nim pragnienia. Tym bardziej nie był gotów mówić, że Cody stawał się kimś więcej. Przed samym sobą nie potrafił tego przyznać.
Oparł głowę na oparciu fotela i przymknął oczy. Od razu w wyobraźni zobaczył Cody'ego. I bardzo mu się ten widok podobał.




34 komentarze:

  1. to naturalne, że Cody ma wiele obaw, ale z drugiej strony nie dziwię mu się, że nie chce do głosu dopuścić mózgu. jest zakochany w Jamesie, to fakt i potem być może przez to będzie cierpiał, ale na razie jest dobrze :). i oby było dobrze jak najdłużej. najlepiej to na zawsze, ale na pewno będą jakieś komplikacje XD. w końcu przecież nie będzie tak, że James pewnego dnia nagle sam z siebie zrozumie, że kocha Cody'ego i odlecą razem na tęczowej chmurce. nie, nie. on musi mieć jakiś silny bodziec (tak samo, jak w przypadku tego prawie wypadku samochodowego). i prawdopodobnie przez ten bodziec obaj ucierpią, ale grunt, żeby ostatecznie byli razem.
    ajjajaj, serio! chciałabym poczytać jakąś scenkę z Alexem i Stevenem :D. biedni chłopcy.. James tak bezprawnie im przerwał. ale mam nadzieję, że po rozmowie jego i Alexa, chłopak wrócił do pokoju i była kontynuacja XD. hm.. ciekawa jestem, kiedy James powie bratu o tym, że z Codym łączy go coś więcej i jak Alex na to zareaguje XD.

    Ay

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mam nadzieję i coś czuję, że już nie będą cierpieć.. Albo Madson powie Cody'emu jakiś bardzo przykry komentarz i James utrze nosa temu kretynowi...
      Ale serio wydaje mi się, że juś nie będzie wielkiego bum... tylo że wyjdą z ukrycia:) Luano weź już im nie komplikuj... (ładnie proszę) xD

      Usuń
  2. znowu kończysz w tym momencie! A ja muszę czekać.
    nie no świetny rozdział i krótki!!!! Ale warto czekać na kolejny! Bardzo fajnie James zaczął się zachowywać w stosunku do Cody'ego.
    Oj już widzę Jamesa na obiadku u mamy Cody'ego. Świetny rozdział. Bardzo słodki i uwielbiam chłopaków razem! :) Świetnie razem wyglądają. :) Jak ja bym chciała poczytać trochę o ich jawnym związku już :)
    Pozdrawiam... i umrę z tego czekania! :(

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Obiadek u mamy Cody'ego... z dzieciakami koniecznie i z tym sernikiem z malinami... mniam!

      Usuń
  3. Nie no - nie dość, że świetny rozdział to jeszcze z dedykacją - od razu mi lepiej :D
    James powoli (podkreślam - POWOLI) zamienia się w świetnego faceta. Sposób w jaki podszedł do swojego brata to czysta poezja - zbił chłopaka z nóg :))
    Ciekawa jestem czy szykuje się jakieś spotkanie z mroczną przeszłością Cody'ego? Bo tak jakoś zaczęło mi się wydawać. I nie chcę zapeszać, ale wydaje mi się że Madson coś im jeszcze nabruździ, ale obym się myliła.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. oooj nie... oby nie nabruździł... bo ja chce poczytać o tym, jak bedzie Cody'emu i jamesowi w jawnym związku! aaaa, jeszcze obiadek u rodziców Adisona xD haha xD chciałabym żeby James wpadł tam z nim, już jako ze swoim partnerem :) Pozatym do końca zostały 3 rozdziały... xD nie no :)

      Usuń
  4. O, Jednak warto było odświeżać co dwie minuty ;3
    Rozdział śiwetny. Szkoda, tylko że tak szybko go się czytało...
    Czekam na więcej! ;D

    OdpowiedzUsuń
  5. Cody i James są słodcy. Jak ja się cieszę, obyło się bez awantury. <3 Rozumiem obawy Jamesa ale cieszę się, że mężczyzna stara siebie zaakceptować ♥
    Akcja w pracy były świetna! Harner nie mógł wytrzymać za długo bez Adisona.
    Rozmowa Jamesa z Alexem była genialna<3 Ah, już wyobrażam sobie zdziwioną minkę Alexa. Taki szok xP
    Coś mi się wydaje, że kuzyneczka Cody'ego pozna prawdę i James będzie zły (oby nie, oby nie *prosi*)

    Ten rozdział tak szybko się czytało, o wiele za szybko :( Ja chcę już ciąg dalszy! Um skoro, A ma urodzi 3 marca, a ja 1 to nie da się jakiegoś wspólnego prezentu zrobić *robi maślane oczka*
    Tak wiem, zdania nie zmienisz.. Eh ale spróbować można, prawda? ; D

    Um, a teraz mały spamik, dobrze? http://gdy-nadejdzie-on.blogspot.com/ Zapraszam do siebie. Bardzo bym się ucieszyła z Twojej opinii, bo jestem dopiero początkująca xD

    Z niecierpliwością czekam na następny rozdział ^^
    Pozdrawiam :*

    OdpowiedzUsuń
  6. Witaj kochana.
    Aj jak się cieszę że dzisiaj pojaiwł sie nowy rozdział.
    Czekałam w napieciu na to wszystko.
    podoba mi się trudna relacja Jamesa, któremu ciężko jest siebie zaakceptować a jednak jest szczęśliwy.
    No i jeszcze Cody.. temu drugiemu jest zdecydowanie łatwiej co może jest plusem?
    Najważniejsze żeby wszystko się dobrze ułożyło.
    podobała mi się ta scenka z Alexem.
    Dojrzałe podejście Jamesa do homoseksualności brata naprawdę pozytywnie mnie zaskoczyło.
    Cieszę się bardzo że zareagował tak a nie inaczej.
    To dobry znak że mężczyzna dojrzewa i otwiera się na wszystko.
    Alex na pewno musiał się martwić a teraz jets mu łatwiej.
    tylko czy w odwecie James odważy się na szczerość do brata?
    W głębi duszy mam nadzieję że tak.
    Niecierpliwie czekam na ciąg dalszy i pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  7. przy Codym od razu lepszy się zrobił i wyrozumialszy, teraz widzi, że jego braciszek dorasta i że kocha Stiva, co jest moim zdaniem słodkie. Ciekawe kiedy przedstawi swojego chłopaka przyszłego

    OdpowiedzUsuń
  8. Brakowało mi jednej rzeczy, a mianowicie: śniadania do łóżka hehe :)Szkoda, że to pominęłaś.
    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  9. Witam,
    wspaniały rozdział, wspólna pobudka Codi'ego i Jamesa cudowna, i jak widać Harner nie uciekł z krzykiem, ale nie miał dość Codi'ego, nawet go wezwał do swojego gabinetu, chyba teraz dość często będzie tam wzywany ;] Madson wziął urlop bo nie chciał chodzić w sukience... Alex był zaskoczony zachoaniem brata po tym jak nakrył jego i Stevena.. O Sarah bardzo się ucieszyła, że Cody do nich wpadnie... Cody nie daj się kuzynce nic jej nie mów ;]
    Weny, dużo weny życzę..
    Pozdrawiam serdecznie Basia

    OdpowiedzUsuń
  10. boskie a zwłaszcza końcówka i rozmowa braćmi po prostu genialne Alex musiał być w lekkim szoku na rade o zabezpieczeniu po prostu boskie jak wszystko co wychodzi z pod twojej reki

    pozdrawiam i życzę dużo dużo weny i miłego wieczorku a no i tego by kolejny tydzień już się skończył by był już następny rozdział

    BAY BAY

    OdpowiedzUsuń
  11. Przypuszczałam, że James nie będzie zły na swojego brata o to, że jest gejem.
    Dobrze, że Cody nie obudził się rano sam, bo byłoby mu przykro.
    Czuję jakiś taki niedosyt po tym rozdziale.

    Co do nowego bloga to będę go pewnie z dystansem traktować, bo nie przepadam za opowiadaniami pisanymi przez więcej niż jedną osobę, bo zwykle pozostają po prostu niestety nieskończone.

    OdpowiedzUsuń
  12. Witam.
    Przeczytałam dosłownie każdy post jaki tutaj opublikowałaś i jestem oczarowana. Masz ogromny talent, a historie, które wychodzą spod twojej ręki są niesamowite. Każdy rozdział jest przesiąknięty perfekcją, dobrze przemyślanym pomysłem, głębokimi uczuciami i przeżyciami bohaterów. Sposób w jaki opisujesz głównych bohaterów i ich emocje sprawia, że nie mogę oderwać się od monitora laptopa...
    Życzę dużo weny i niecierpliwie czekam na ciąg dalszy:)
    Pozdrowionka

    OdpowiedzUsuń
  13. James coraz bardziej mnie zadziwia :D Normalnie facet z jajami i który potrafi przyjąć na klatę co mu los przyniesie :D Nie wiem czemu, ale każdą notkę czyta się lepiej i uznaje to opowiadanie za twoje najlepsze (dla mnie ;) ).

    Pozdrawiam

    PS: Zmarchy mi się przez ciebie robią xD
    PS2: Znowu nabijam licznik, bo się spóźniasz z notką :P Od 10 czekałam !! :P

    OdpowiedzUsuń
  14. od razu wiedziałam, że Alex będzie przyłapany z chłopakiem jak tylko James kierował się do jego pokoju! ^^ świetnie :D
    James jednak nie uciekł i hmm fajnie się zachowuje ^^

    OdpowiedzUsuń
  15. Ten rozdział był taki ... do rozpłynięcia się w nim. :)
    James naprawdę staje się moim ulubionym Twoim bohaterem.
    Jednak coś przeczuwam, że wzmianka o urlopie Madsona będzie miała swoje rozwinięcie. Moja projekcja wydarzeń jest taka, iż Madson próbuje na własną rękę zdobyć ten kontrakt z Beauty ...

    Pozdrawiam ogromnie
    Kiyomi's Soul

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Widzę, że przeczucia takie jak u mnie. Madson musi coś kombinować...

      Usuń
  16. Przeczytałam wczoraj? Ta, brat łaskawie pozwolił dokończyć. Ale skomentować... ==' No.
    Podobnie jak Nyu i Kiyomi's Soul uważam, że Madson coś kręci na boku. Już samo to, że firma opóźnia podjęcie decyzji... jakby byli nieprofesjonalni, bawili się niepewnością innych, jest mocno niepokojące.
    "– Ej, z facetem, Cody, z facetem." - hahaha XD James, James, dzieciaku xD Musi podkreślić swoją, jakże samczą, postawę. xD
    Poranek był bardzo przyjemny. Obydwaj dobrze się zachowali i z każdym słowem wydawać by się mogło, że zaczęli się rozluźniać i lepiej czuć, nawet w tej krępującej sytuacji. Hmm, chciałabym być na miejscu Jamesa i patrzeć na to wystawione na pokaz udo ;3
    Mm, a to, gdy zostały wypowiedziane słowa, iż Harner nie odtrąci Cody'ego... Perełka!
    "– Trzymam za słowo, inaczej cię wykastruję" - ze strata dla obydwu! XD
    Oj, a Agnes starała się kuzyna pocieszyć, a on jej z takimi słowami. xD Zaraz depresja. Ot, nakreśliła mu sytuację, no. A przyjemniej upewniła się w swoich przypuszczeniach. Sprytna kobieta z niej ;3
    "– Lubię, jak wypowiadasz moje imię. Nawet, kiedy chcesz zaprzeczyć." - jak Niebiosa kocham, zwaliło mnie to z nóg. Nawet teraz, sunąc wzrokiem po tym tekście czuję pojawiającą się gęsią skórkę. Kurcze... I jeszcze to mruczenie... Nie, nie moje. xD Cody'ego. xD
    "ale czy w uczuciach rozsądek się liczy?" - liczy się, ale nie zawsze go słychać, niestety. ;P
    "Pukałem, ale książę nie słyszał, będąc zajęty połykaniem języka tego tutaj pana." - długie zdanie wstawiam, ale nie mogłam się powstrzymać. Alex jako książę to zbyt piękny widok, by się nim nie podzielić. xD Bardzo zaskoczyła mnie ta sytuacja. Nie przypuszczałam, że chłopaki poszaleją w domu. xD Zwłaszcza przy głośnej muzyce, bo ona akurat Jamesa nie odstrasza. xD To jak lep na muchy xD Albo nie... jak na motyle. Harnerowi daleko do muchy, lecz taki motyl... ;3
    Haha, "trudno tego nie zauważyć". xD Alex bronił się agresją słowną (a już zwłaszcza nazwaniem Jamesa "bracholem"). Dwa dumne koguty stojące naprzeciw siebie... Uwielbiam dziedziczenie genów w takich przypadkach! XD
    Cieszy mnie postawa mężczyzny... Nie zabrania bratu kontaktów ze starszym (o ile dobrze pamiętam) chłopakiem. Wie, że Alex buntowniczy jest (a James to potulna owieczka? XD), ale rozum ma... i inteligentnego partnera też. Och, już nie mogę się doczekać odkrycia niespodzianki przez rodzeństwo ;3
    Cody staje się kimś więcej... Uch, budzić się obok niego, patrzeć na jednodniowy zarost, nagie ciało... Wyobraźnia jest jak wulkan. Nie zatrzymam jej, więc się zawiesiłam na 3 minuty xD

    Hmm, to może na Dzień Kobiet wstawisz dodatkowy rozdział? XDDDD

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. ej właśnie! Dzień kobiet! Akemi dobrze kombinujesz xD Mam tylko nadzieję, że oni dostaną ten kontrakt z Beauty i Madson straci prace xD

      Usuń
    2. O właśnie! Dzień kobiet to w końcu bardzo ważne święto! :D
      Widzę, że tworzy się mały front wyłudzania rozdziałów :D

      Usuń
    3. hahahaha xD to jest nas trzy xD haha xD kurde jak Madson nabruździ to bede zła xD

      Usuń
    4. Myślisz, że tylko trzy?

      Usuń
    5. ze mną cztery! :D

      Usuń
    6. Ale te laski marudzą... ;ppp

      Usuń
    7. jak miło że jest nas więcej xD e tam marudzimy xD

      Usuń
    8. Zaraz marudzą. No foch normalnie :P

      Usuń
  17. Cudowne, ten rozdział tak bardzo mi się podobał:)
    Szczerze to po poprzednim rozdziale zastanawiałam się kiedy James porozmawia z Alexem o zabezpieczeniu, ale nie spodziewałam się, że przyłapie ich.
    Dobrze, że nie wyzywał chłopaków, wtedy to byłby pieprzonym hipokrytą.
    Ach ten poranek i scena w gabinecie mmmm - wspaniałe. Chciałabym poczytać troszkę wiecej o Alexie i Stevenie, strasznie mnie ciekawią.
    Już nie mogę doczekać się następnego...tylko żeby James nic nie wywinął, nie skrzywdził Cody'ego. Intryguje mnie Madson, co też ta cholerna kreatura wymyśliła?
    Pozdrawiam i Weny życzę!

    Kathi

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zdecydowanie James już nie może niczego wywinąć! Ja raczej myślę, że to Sarah palnie coś w stylu że Cody byłby super mamusią i wolałaby jego zamiast nowej kobiety u boku Jamesa... xD Coś czuję, że jej słowa dałby by bratu do myślenia... albo coś w stylu... "No James kiedy pocałujesz Cody'ego" xD

      Usuń
  18. Naprawdę wciągający rodział.Dużo się działo. Ciekawa jestem co szykuje Madson . no no... czekam na kolejny i zaprasza do mnie
    wyrzeczenia.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  19. Brat okazał dobre uczucia. xD Nawet wyszedł z pokoju (jak ostatnio napatoczył się na rozdział z Sebastianem i Kryspinem i kawałek przeczytał... to mu się nie dziwię, że ucieka, jak jestem przy komputerze xD)
    Hahaa, ciekawe, czy wcześniej Alex zamykał pokój na klucz. xD Co by było, gdyby Sarah weszła podczas gorętszej sceny? ;> Uch, aż jestem ciekawa wyjaśnień braciszka xD
    Byłoby cudnie, gdyby w Dzień Kobiet pojawiła się notka ;3 Dla mnie ten dzień jest dosyć... dosadny, hehe xD Jeśli rozumiesz, co mogę mieć na myśli... Stanie się kobietą 8 marca to jak trafić szóstkę w totka. xD
    Nie będzie kontynuacji Hotelu? Może pociągnęłabyś to z Yaoistą? Tak się strasznie napaliłam na to, że za góra kilka miesięcy zobaczę kolejny rozdział... Może da się coś z tym zrobić?
    Nie rozumiem N. Dałam swoje trzy grosze, ale cóż... Dziwi mnie ta istota...
    Kurcze, ten grzejnik (pisałam na blogu z Yaoistą) chyba mnie dotkliwie pobił, bo nie mogę ręki wyprostować... Mój biedny łokieć...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zakładam że Lu raczej sie nie zgodzi na prezent ;pp

      a co do tego Hotelu.. jeśli taką wole będzie miała Lu.. why not :D zawsze lepiej jest pisać we dwóch bo można wymyslec coś bardzo.. hmm.. interesującego ;) (if u know what i mean ;p)

      N. jak dla mnie to taki troll.. chce rozwalic wszystko pisząc takie rzeczy, bo pewnie wie ze takie cos najbardziej zniechęca piszącego. Po prostu: NIE KARMIĆ TROLA!! ;D

      grzejniki bokserzy... ciekawe...

      Usuń
  20. Czekam, czekam, czekam, czekam, czekam, czekam,czekam........

    OdpowiedzUsuń

Bardzo dziękuję za każdy komentarz. :)