8 marca 2013

Jeden krok do miłości - rozdział 12

Bardzo dziękuję za komentarze i ostatnie gesty "uwielbienia" dla Jamesa. :DD 
Dziś przedostatni rozdział, a ostatni we wtorek.

Yaoista i ja zapraszamy na pierwszy rozdział opowiadania  Zburzony mur



Potrącił wciąż pozostającego w szoku Petera, który coś do niego próbował mówić, ale on go nie słyszał. Wybiegł z gabinetu, dobrze wiedząc, że zareagował zbyt późno. Powinien był od razu podążyć za Cody'm. Przystanął w pomieszczeniu, w którym pracował jego kochanek i rozejrzał się. Cody'ego nie było i coś ścisnęło jego serce. Bał się myśleć, czym to uczucie było.
Zauważył wpatrującą się w niego Agnes. Pozostałych pracowników ignorował, zapewne nigdy nie widzieli go bez jego zwyczajowego chłodu.
Gdzie jest Cody? – Dopadł do Lands. – To twój kuzyn, musisz coś wiedzieć.
Nie wiem, co pan mu zrobił. Cody był roztrzęsiony, chociaż udawał, że wszystko jest w porządku.
Powiedział coś? – Musiał... Potrzebował go znaleźć.
Miałam to dać za godzinę. – Wyciągnęła do niego rękę z kopertą.
James wyrwał kopertę i natychmiast otworzył. Nogi się pod nim ugięły, więc przysiadł na skraju jakiegoś biurka. W ręku trzymał wypowiedzenie z pracy w trybie natychmiastowym.
Nie pozwolę mu na to. Nie może stąd odejść. Nie może odejść ode mnie. Z drugiej strony, czy tak nie byłoby lepiej? Ułożyłbym sobie życie z kobietą, zapominając o romansie z mężczyzną. Tylko to nie jest zwykły mężczyzna, to Cody, a sama myśl, że miałbym nie trzymać go w ramionach, wypala mi w piersi dziurę.
W złości podarł kartkę i rzucił kawałki na podłogę.
Jeśli myśli, że pozwolę mu odejść, to się grubo myli.
Szef ma problemy? – zapytał Harry, który stanął obok mężczyzny.
Przymknij się, Madson. Jeszcze jedno słowo, a stąd wylecisz na zbity pysk – syknął Harner prosto w twarz Harry'ego. – Za bardzo się tu rządzisz. Nieważne, że byłeś od początku w naszej drużynie, możesz szybko zakończyć karierę tutaj. Zejdź mi z drogi, jeżeli tego nie chcesz! – James zakończył swój wywód i wyjął telefon z kieszeni marynarki. Zadzwonił do Cody'ego, podczas gdy Madson uciszony wrócił do pracy.
Harner skierował się ku wyjściu. Musiał zacząć szukać kochanka i miał nadzieję, że ten jest jeszcze w budynku. Nie mógł tak szybko stąd wyjść, ale James nie był pewny, ile upłynęło czasu od tego, co mu zrobił, więc najwyżej znajdzie chłopaka w jego mieszkaniu, gdyby go tutaj nie było. Do tego denerwował się coraz bardziej, ponieważ Cody nie odbierał telefonów. Dotarło do Jamesa to, że popełnił duży błąd, ale teraz chciał to naprawić, przeprosić, a Cody swoim chowaniem się, ucieczką zachowywał się jak dziecko.
Przeszukał każdy korytarz i wybiegł na dwór. Przebiegł kawałek i rozglądał się wokół, ale wśród spieszących się za swoimi sprawami ludźmi nie widział Adisona. Jedynym wyjściem pozostało mieszkanie kochanka. Pobiegł na parking sprawdzając, czy ma przy sobie dokumenty i przy okazji zawiadomił telefonicznie Petera, że go nie będzie. Pewnie już wszyscy w agencji wiedzą o pocałunku i Jamesa to nie obchodziło. Liczyło się tylko jedno, odnalezienie i przeprosiny Cody'ego.


~*~*~


Następne dwie godziny spędził przed drzwiami mieszkania, w którym przez ostatnie tygodnie często bywał. Dzwonił, walił pięściami w przeklętą deskę i błagał, żeby Cody wyszedł, ale wyglądało na to, że albo nie chce mu otworzyć, albo go nie ma.
James popełnił błąd i teraz za to płaci. Oparł się o ścianę i zjechał po niej na podłogę, siadając na niej, nie przejmując się, iż płaska powierzchnia może być brudna. Podkulił kolana i oparł na nich ręce, ciężko wzdychając. Wypatrzył na przeciwnej ścianie lądującą muchę i obserwował każdy jej ruch. Wtedy widok zasłoniły mu kobiece nogi w czarnej spódniczce.
Wiedziałam, że pan tu będzie. Nie mogę dodzwonić się do Cody'ego. Pan, widzę, też nie miał szczęścia.
Nie, Agnes, nie miałem. Co o nas wiesz? – wstał.
Wiem, co was łączy. To znaczy seks, ale ze strony mojego kuzyna jest to coś więcej. – Wyjęła z torebki klucze i wsunęła jeden do zamka. – Zaraz zobaczymy, czy chowa się w mieszkaniu.
Weszła pierwsza i zastała ciszę, która ją zaniepokoiła, ale równie dobrze Cody mógł spać.
James zajrzał do kuchni. Na stole stał kubek po herbacie i talerzyk po śniadaniu, jakie zjadł jego kochanek. Powstrzymał się przed wrzuceniem ich do zlewu. W zamian zacisnął pięści i poszedł do sypialni. Agnes akurat wyszła z łazienki.
Patrzyłam, w sypialni go nie ma – powiedziała. – Zadzwonię do jego rodziców, może tam jest. Czasami chował się w swoim starym pokoju na poddaszu, gdy coś go bolało. – Rzuciła w Jamesa bojowym wzrokiem, przystawiając telefon do ucha. – Halo, ciociu. Słuchaj, szukam Cody'ego. Jego telefon nie odpowiada, a mam pilną sprawę. Nie ma go czasem u was? … Nie ma? – Słysząc to, James opadł z rezygnacją na kanapę. – A nie wiesz, gdzie może być? … Aha. Dziękuję, ciociu. Do widzenia. – Rozłączyła się.
I?
Słyszałeś, nie ma go. Ostatnio widzieli go przedwczoraj. Teraz słuchaj. – Podparła się pod boki. – Nie myśl, że będę mówić ci na „pan”, nie zasługujesz na to. Peter powiedział, co się stało, więc całe biuro o wszystkim wie. Przeciwnicy Cody'ego mają go teraz za homo-nie-wiadomo, co dobiera się do heteryków. Pozostali domyślają się, że to nie sam Cody lepił się do ciebie, tylko działo się to ze wzajemnością. Madson łazi i powtarza, że miał rację. Każdy wysnuwa swoje przypuszczenia, plotki. Szczególnie ci, co nie lubili mego kuzyna, robią z niego czarną owcę. Masz wszystkim wyjaśnić, jaka jest prawda o ile zależy ci na Cody'm – mówiła spokojnie, z czego była dumna, ponieważ sądziła, że jak znajdą się sami, to powyrywa mu te ładnie poukładanie włoski. Tak nie zrobiła, ponieważ ze swego doświadczenia wiedziała, że nie raz ludzie się ranią, robią coś nagłego i każdemu trzeba dać szansę. Tym bardziej, że widziała zmartwienie w oczach mężczyzny, a Cody przecież go kochał. – Jak ci na nim nie zależy, to nie zawracaj mu więcej głowy, daj mu spokój, pozwól odejść, nie szukaj go.
Pomóż mi go odnaleźć – poprosił, a ona tylko na to czekała.


~*~*~


Dwa dni później James i Agnes pojechali zawiadomić rodziców Cody'ego o zniknięciu. Podejrzewali, że państwo Adison będą panikować i dzwonić po policję, ale nic takiego nie miało miejsca, co oznaczało, że doskonale wiedzieli, gdzie jest ich syn. Błagali, żeby powiedzieli im o miejscu pobytu Cody'ego, ale rodzice się uparli i nie chcieli nic zdradzić. Do tego Lands była pewna, że kuzyn opowiedział im o Jamesie, bo teraz ugościli go, ale nie byli zbyt mili dla niego, co potwierdziła matka chłopaka.
Był pan kochankiem naszego syna i to pan sprawił, że Cody jest załamany.
Byłem i nadal chciałbym być jego partnerem. Skrzywdziłem go, ale nie ma ludzi, którzy nie popełniają błędów. Chcę to naprawić, w tym celu muszę wiedzieć, gdzie on jest.
Cody powiedział, że nic mu nie jest i musi wrócić do normalności – odezwał się pan Adison. – Zabronił nam mówić, nawet tobie, Agnes, w jakim miejscu się znajduje. A pan, jak go będzie chciał znów mieć przy sobie, to go pan znajdzie.
Znajdę go, choćbym miał przekopać cały świat. – James wstał z sofy i podziękował za kawę oraz ciasto, które ledwie tknął. Od dwóch dni nic nie jadł, mało spał, praca go nie interesowała, poprzesuwał wszystkie ważne spotkania na inne terminy. Bał się o Cody'ego i tęsknił za nim. Zaczynał rozumieć swoje uczucia, emocje, jakie nim targały, a wszystkie myśli, że chce związać się z kobietą, wyrzucił do kosza. James chce się związać, ale tylko z jedną osobą, ważną dla niego. Tylko czemu zaczynał poznawać prawdę dopiero teraz, gdy zranił i tęsknił? Dlaczego teraz pozwolił dojść do głosu swemu sercu?

Tego samego dnia wieczorem siedział w sypialni na fotelu, gapiąc się tępo w sufit. Nie zwracał uwagi na Sarah, która prosiła go, by się z nią pobawił. On odmawiał, a ona zmartwiona wychodziła. Vicky, jak to ona, większość czasu milczała. James wiedział, że oddala się od rodziny, ale musiał pobyć sam. Nie potrafił powiedzieć im, z jakiego powodu cierpi, że jego dusza była teraz w piekle, a ogień spalał ją na popiół. Wszystko zniszczył i nie pozwalano mu tego naprawić.
Zamknął oczy, dając im odpocząć, a gdy po kilku minutach podniósł powieki, ujrzał siedzącego przed nim Alexa. Jego pośladki wygodnie spoczywały na stoliku.
Co, brachol? Dlaczego wyglądasz, jakby ktoś cię przeżuł i wypluł? Zakochałeś się? – zażartował szesnastolatek.
Trafiłeś w dziesiątkę – powiedział słabo.
Znów sprowadzisz tu jakąś wywłokę? – Alex skrzywił się.
Co ty masz do tych kobiet?
Do kobiet nic. Mam coś do tych piskliwych fląder, jakie tu sprowadzałeś. Kobietą jest Chloe, a te wiedźmy są głupie i chcą tylko twojego nazwiska i kasy. Co to za jędza? – Nie wierzył, że znów w tym domu pojawi się ktoś taki jak Marisa.
To Cody – szepnął James.
Dlaczego ty... Coś ty powiedział? – Teraz to nachylił się ku niemu, omal nie spadając z blatu.
James podparł brodę na dłoni i popatrzył na brata. Powinien być z nim szczery do końca.
Cody jest moim kochankiem od kilku tygodni, a ja jestem biseksualny i dowiedziałem się tego podczas gorącego pocałunku z Adisonem – wypalił.
O ja cię kręcę. – Alex wstał i zaczął przechadzać się po pokoju, odgarniając włosy do tyłu. – O, kurczę. Przecież ty zawsze... Wiem teraz, że było inaczej, nie odepchnąłeś mnie, ale ty? – Usiadł na łóżku brata, teraz starannie zaścielonym i przykrytym bordową kapą.
Uwierz, że sam, byłem w wielkim szoku. Okazuje się, że w twoim wieku odrzuciłem część siebie i ujawniło się to teraz. Wiesz, jak wirus noszony w człowieku przez lata, siedzi sobie i czeka na jakiś impuls.
I ty dostałeś ten „impuls”? – zapytał Alex.
Cody założył się z kimś, że mnie uwiedzie, a dowodem wygrania zakładu był pocałunek. Cody powiedział mi o tym, byłem wściekły, ale potem przemyślałem wszystko, a w grę wchodziło dużo i go pocałowałem przy całym biurze.
Rety, ale jazda. I co, spodobało ci się? – Oczka mu się zaszkliły.
Tak i nie. Od tego czasu do teraz wiele się zmieniło – powiedział James. Fajnie mu się rozmawiało w bratem.
Spałeś z nim?
Tak. – Proste odpowiedzi zawsze wszystko mówiły lepiej.
Ja jeszcze nie spałem ze Stevenem, mimo że wiem, kim jestem i nie znam go od miesiąca, a ty… I kto kogo poucza.
Też nie znam Cody'ego od miesiąca – zaznaczył mężczyzna. Założył nogę na nogę, a dłonie splótł na kolanie.
Ale czemu jesteś taki... – z braku słowa przesunął ręką w powietrzu, w ten sposób pokazując, o co mu chodzi.
Głupota nie zna granic, braciszku.

Godzinę później Alex był zaznajomiony ze wszystkim i nie potrafił opanować złości.
Gdyby mi Steven coś takiego zrobił, najpierw rozkwasiłbym mu nos, a potem kazał wypierdalać, a jeszcze później pewnie poszedłbym gdzieś ryczeć. Nie patrz tak, potrafię płakać, ale nie jestem mazgajem – dodał Alex. – Gdyby było na odwrót, to bym szukał swego faceta, żeby go błagać o wybaczenie. Ty co robisz? Siedzisz i się nad sobą użalasz, zamiast działać. Nie ma Cody'ego w mieście? Może wyjechał. Pomyślałeś o sprawdzeniu jego kart kredytowych? Pamiętasz swego kumpla policjanta? Odśwież znajomość i niech się dowie, gdzie płacił Cody. A potem znajdź go i przywieź tutaj. Ja i dziewczynki wybierzemy się wtedy do Chloe, zostawiając wam dom. A teraz wstawaj i idziemy małym powiedzieć, że ich najstarszy brat ma chłopaka, młodszy też. – Złapał brata za rękę i zmusił do wstania.
Nie mam chłopaka, co najwyżej mężczyznę. I nie będę im nic mówił. Skąd wiesz, że Cody zechce ze mną być?
Bo wie, że jesteś idiotą. Gdybyś jeszcze nie powiedział tego, co palnąłeś, byłoby łatwiej. Ale nie masz co się zastanawiać przed czasem, najpierw go znajdź. – Dopiero wtedy Alex zobaczył, że nadal trzyma brata za rękę. Puścił ją, jakby ta parzyła. – A dziewczynkom faktycznie nic lepiej na razie nie mówić. Znajdź numer tego swego kumpla i dzwoń. Zresztą, co ja ci będę mówić, ty tu jesteś dorosły. Ja idę powiedzieć Stevenowi, że mój brat jest biseksualny. I wiesz co? Wolę już Cody'ego, fajny gość, niż te wypindrzone laski – rzucił entuzjastycznie, opuszczając pokój.
James rozumiał, że Alex ma rację i podsunął mu dobry pomysł z tymi kartami, o ile jakiejś Adison użył. Chociaż nie podejrzewał, że mężczyzna miał cały bloczek takich kart, jak on. Warto spróbować. Znajdzie Cody'ego i sprowadzi go tutaj, choćby siłą, a wtedy pokaże mu, co znaczy kochać.


~*~*~


Ranek kolejnego już dnia przywitał Jamesa informacją, na jaką czekał. Cody wypożyczył samochód z wypożyczalni, jaka działała w pobliżu agencji. Tylko pytaniem było, gdzie chłopak jest. Od tego momentu nie płacił kartą. Kolega podpowiedział mu, że takie firmy zakładają GPSy i powinni wiedzieć, gdzie jest ich samochód. Trudnością jest to, że mu nie powiedzą o pozycji auta, ale James się tym nie zraził. Będąc na tropie kochanka, postanowił, że jakieś durne prawo go nie powstrzyma. Dlatego teraz wchodził do wypożyczalni z pewną siebie miną.
Dzień dobry. – Uśmiechnął się najpiękniej, jak umiał do kobiety siedzącej za kontuarem. Na szczęście była sama w pomieszczeniu, więc liczył, że jego urok osobisty ją przekona.
Dzień dobry. W czym mogę pomóc? – zapytała szatynka o szarych oczach i czerwonych wargach. Jamesowi od razu przyszło na myśl, jak wcześniej mógł całować usta, na których była tona kosmetyku. Przecież lubił naturalność, a Cody taki był.
Mam nadzieję, że będzie mi pani bardzo pomocna. Mój kuzyn, Cody Adison, miał u państwa wynająć samochód i odłączyć się od rodziny na jakiś czas. Nie przewidział jednak, że nasza kochana ciocia Anastazja zemrze nocą. – James otarł wyimaginowaną łzę. – Cody bardzo kochał staruszkę i byłby niepocieszony, gdybym nie mógł go powiadomić o tragedii. – Oparł się łokciami na blacie, patrząc na kobietę smutno. – Niestety, jego telefon nie odpowiada, a ja nie wiem, gdzie mogę kuzyna znaleźć. Potrzebuję pani pomocy.
Ale jak ja mogę pomóc? I bardzo panu współczuję. – Wyglądała na bardzo przejętą.
Do państwa samochodów montowana jest nawigacja GPS i może by tak pani sprawdziła, gdzie znajduje się samochód.
Nie mogę tego zrobić. Takie przepisy.
Ale proszę pomyśleć o moim kuzynie i świętej pamięci cioci. – Złożył ręce jak do modlitwy. – Może pani sprawdzić, czy Cody wypożyczał samochód i parę innych rzeczy. Nikt się nie dowie.
Kobieta pomyślała chwilę, zanim zabrała głos:
Szef się dowie, ale mogę mu powiedzieć, że tylko sprawdzałam, czy auto jest w naszym stanie.
Proszę. To sprawa wielkiej wagi.
Proszę tu poczekać. – Wskazała ręką krzesło i wyszła z pomieszczenia.
James usiadł coraz bardziej zdenerwowany, więc dla uspokojenia potarł dłońmi o granatowe jeansy. Układał sobie w myślach wszystko to, co powie Cody'emu, ale nijak nie potrafił znaleźć odpowiednich słów. Zda się na to, co powie w tamtej chwili, a resztę odda w ręce mężczyzny. Wstał, gdy kobieta podeszła do niego i powiedziała mu, w jakim miejscu przebywa samochód.
Ale ja nic o tym nie wiem, jakby co – zaznaczyła.
Mnie tu nie było. Mam jeszcze jedno pytanie. Czy jakby była taka sytuacja, że osoba, która wypożyczy pojazd nie może nim wrócić, to...
Ktoś po auto pojedzie, trzeba tylko zadzwonić i podać czteroliterowe hasło, jakie jest na karcie, które otrzymuje kierowca.
To chciałem wiedzieć. Wie pani, wiadomość o cioci może zdenerwować kuzyna, więc lepiej, żeby nie prowadził.
Rozumiem.
Dziękuję ślicznie i do widzenia. – Serce rwało się w drogę. Czekały go dwie godziny jazdy, ale warto było się przemęczyć, żeby zobaczyć osobę, za którą się tęskni całym sobą.
Do widzenia.
Zanim wsiadł do swego samochodu, zadzwonił do domu i do Agnes. Poinformował wszystkich, gdzie jest Cody i że tam jedzie.


Nie przewidział, że po długiej podróży dotarcie na wyspę będzie wymagało wjazdu na prom i szlag go chciał trafić, bo nie mógł dostać się na drugi brzeg, ponieważ operator poszedł sobie na obiad. Minuty mijały, a James kręcił się wokół samochodu. Na szczęście nie tylko on czekał na prom, więc nie był w tym osamotniony, ale był najbardziej zdenerwowany. Nie potrafił czekać, bo był tak blisko, ale musiał to robić. Innej drogi na wyspę nie było.
Do grupy czekających osób dołączył młody chłopak, targając ze sobą bagaże. Postawił dużą torbę na trawie, a obok niego statyw oraz kilka drobniejszych rzeczy. Chłopak rozejrzał się wokół i napotkał jego wzrok. Skinął głową w geście mówiącym „dzień dobry” i wpatrzył się w wodę.
James nadal przyglądał się nieznajomemu i jako dobry samarytanin poszedł zapytać, czy chłopak nie potrzebuje podwiezienia. Sam nie chciałby tachać tylu rzeczy i liczyłby na to, że ktoś mu pomoże.
Mogę panu pomóc z tymi bagażami?
Chłopak zamrugał szybko, nie spodziewając się towarzystwa. Natychmiast zreflektował się, gdy dotarło do niego, jakie padło pytanie.
Chętnie skorzystam z pomocy. Przyjechałem autobusem. Jestem tu pierwszy raz. Mam na imię Caspian. – Wyciągnął do niego rękę.
James uścisnął podaną dłoń. Kątem oka zobaczył, że przewoźnik wraca na prom, a czekający wsiadają do swych samochodów.
James. Pospieszmy się, bo odpłyną bez nas. – Schylił się po torbę i podniósł ją. – Co ty tam masz, cegły?
Sprzęt fotograficzny i nie tylko. Poza ubraniami oczywiście. – Zabrał statyw i mniejsze rzeczy, aby zaraz spakować je do bagażnika samochodu mężczyzny.
W samochodzie powiesz mi, gdzie cię wysadzić.
Nie mam pojęcia, mam czekać na skrzyżowaniu dróg. Mówiłem, że jestem tu pierwszy raz. – Brązowe oczy uśmiechnęły się. W ogóle cały czas się śmiały.
To zostawimy cię na pierwszym skrzyżowaniu. Wsiadaj. – Usiadł za kierownicą i gdy jego towarzysz zajął swoje miejsce, mógł ruszyć do Cody'ego.


~*~*~


Powinien już iść, ale siedzenie na tych skałach i patrzenie na rozciągające się przed nim widoki, pagórki, wodę uspokajało go. Przebywając na tej wyspie, a trafił na nią przypadkiem, po prostu jadąc przed siebie, podjął wiele ważnych decyzji. Głównie tych dotyczących jego życia. Był zły na siebie, że tak szybko się zakochuje, a w uczuciu do Jamesa wpadł po uszy. Bolało go zachowanie mężczyzny, ale już nie tak bardzo jak na początku. Przemyślał sobie wiele i to, co miał zrobić będzie trudne, ale miał dość kopniaków. Dlaczego zawsze trafiał na drani? Chyba taki jego los.
Cody. – Prawie podskoczył, słysząc ten głos i omal nie zsunął się ze skały. Siedział na jednym z kilku głazów leżących na jednym z pagórków tuż przy oceanie.
James odczuł wielką ulgę, gdy go zobaczył. Kiedy wysadził Caspiana przy jedynym skrzyżowaniu w miasteczku, znalazł hotel, a tam poinformowano go, gdzie długie dni spędza jego kochanek. Obecnie widział go i miał ochotę pobiec do niego i objąć, ale wiedział, że to, co teraz powie, może zaważyć na tym, czy spędzi przyszłość z tym mężczyzną czy sam.
Co ty tu robisz?! – Naskoczył Cody, wstając. – Jak mnie znalazłeś?
Mam swoje sposoby. Potrzebowałem cię odnaleźć, żeby przeprosić – wyznał skruszony i zbliżył się do mężczyzny. – To, co zrobiłem, było złe. Nie powinienem był. Wystraszyłem się, zareagowałem automatycznie, ale żałuję tego. Natychmiast żałowałem. Wybacz mi, Cody. Tęskniłem za tobą. – Był na tyle blisko, więc porwał go w ramiona, ale Cody zaczął się wyrywać i musiał go puścić.
Tęskniłeś? Żałujesz? Och, mam nadzieję, że żałujesz, ty draniu! Wiesz, co poczułem?! Co poczułem w stosunku do tamtej chwili i reszty, kiedy byliśmy razem?! Miałeś ze mnie niezły ubaw przez ten czas, co?!
Nie bawiłem się tobą. Nigdy. Chcę być z tobą, chcę, byś wrócił ze mną do domu.
Zamknij się! Mieszasz mi w głowie. Przebywając tutaj, postanowiłem, co zrobię, a ty to chcesz zepsuć. – Chwycił się za włosy. Były rozpuszczone, a wiatr bawił się nimi.
Co postanowiłeś?
To, że między nami koniec. Koniec z moją pracą u ciebie, ze wszystkim. Wyjadę i zacznę życie od nowa.
Nie pozwolę ci na to. Chcę, byśmy byli razem i wiem, że ty też tego chcesz. – Złapał go za ramiona i patrzył smutnym wzrokiem. – Zachowałem się jak nieczuły drań, bo...
Bo co? Bo Peter cię zobaczył? Co będzie następnym razem, jak ktoś nas zobaczy? Nie chcę być już tajemnicą. Nawet twoją, więc wolę odejść.
Nie będzie następnego razu, Cody. – Ponownie przyciągnął go do siebie i objął.
Nie będzie, bo nie będziemy razem. I przestań mnie przytulać! – Znów się wyrwał. – Sądzisz, że przyjedziesz, przeprosisz i będzie dobrze?
Kocham cię, Cody.
Słysząc to, Adison zamarł. Nie wiedział, co robić, poza jedną rzeczą. Zacisnął pięść i zamachnął się na szczękę mężczyzny, w ostatniej chwili otwierając dłoń, więc James dostał tylko solidny policzek, który i tak odrzucił mu głowę na bok.
Ty sukinsynu, sądzisz, że teraz padnę ci w ramiona i też wyznam miłość?! – Zacisnął pięści na jego swetrze.
Nie musisz nic wyznawać. Wszystko zrozumiałem. Poza tym w jakiś sposób byłeś dla mnie ważny od chwili, kiedy dałem ci pracę. Cody, nawet nie wiesz, do jakiego szału mnie doprowadzałeś. Nie wiedziałem tylko, jaki jest tego powód.
Teraz mi powiesz, że pożądałeś mnie od miesięcy. Pieprz się, James – syknął mu prosto w twarz.
Nie wiem, ale wiem, co teraz czuję. – Objął jego twarz dłońmi. – I nie chcę, byś był moją tajemnicą. Nie powinienem był cię o to prosić, byłem egoistą. Chcę powiedzieć wszystkim, kim dla siebie jesteśmy. – Pogłaskał mu policzki kciukami. – Alex już o nas wie, teraz kolej na dziewczynki, pracę i innych. Tylko daj mi jeszcze jedną szansę. – Ucałował mu usta.
Dam ci szansę, a potem znów...
Nie obiecuję ci wyłożonej kwiatami drogi, bo znajdą się na niej również chwasty, ale przysięgam, że będę się starał. – W oczach Jamesa pojawiły się łzy szczerości i nadziei.
Pewnie nie raz się pożremy. – Nie potrafił się więcej opierać. Kochał tego faceta.
I pogodzimy. Wracaj ze mną do domu, kochanie.
Kocham cię, James – powiedział i nic już nie pozwolił mężczyźnie dodać. Pocałował go i wkrótce ich wargi oraz języki tańczyły w szalonym, obiecującym tańcu.
To teraz do domu. – Powiedział James, kiedy z trudem się od niego oderwał i nareszcie mógł go trzymać w ramionach. Swoje szczęście. To, czego zawsze szukał.

36 komentarzy:

  1. Ha cud się stał i jestem pierwsza.
    Nie mogłam się jednak oprzeć.
    Po prostu jak się dorwałam i zaczęłam czytać.
    Aj tym razem się popłakałam.
    Ha ha siedziałam w pracy i ukradkiem ocierałam łzy chusteczką.
    Gdyby ktos mnie teraz zobaczył aj...
    Podobało mi się... to jak Alex wstrząsnął bratem i pierwsze wyznanie Jamesa.
    To był bardzo duży i ważny krok.
    Ale chłopak dostał kopniaka w tyłek i ruszył na poszukiwanie kochanka.
    Jak dobrze że Cody od razu nie wskoczył mu w ramiona.
    W końcu James musiał się trochę postarać prawda?
    Aj podobało mi sie podobalo.
    Mam nadzieję że kolejny tydzień zleci szybko... i znów pojawi się nowy rozdział.
    Mówiłam już że bardzo kocham?
    I wszystkiego najlepszego z okazji naszego dnia;)

    OdpowiedzUsuń
  2. Łeeee... Cody to miękka dupa :P Myślałam, że nie odpuści mu tak łatwo :P

    A James... No cóż, okaże się we wtorek :)

    Dzięki za miły początek piątku i weekendu :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No nie? Też liczyłam, że nie odpuści tak szybko.
      Za dobry jest, ot co!

      Usuń
    2. co się czepiacie? Zakochany jest. Jak mu wielki Harner wyznał miłość to już nie ma to tamto :P

      Usuń
    3. Trochę poczepiać się trzeba - Cody zakochany nie może, to choć my w zastępstwie :D

      Usuń
    4. Nie no... Ja rozumiem że faceci mają penisa zamiast mózgu, ale żeby aż tak wielkiego :P
      Nie no... Dwa słówka i już mamy happy end ;> ?

      Usuń
  3. ! Jejku, ależ Cody długo się opierał namową James'a. Czytałam z zapartym tchem, zaczynałam się na prawdę martwić o Codiego. Na początku myślałam, że go auto uderzy i wyląduje w szpitalu itd. A tu miłe zaskoczenie xD Ciekawa jestem ile jeszcze będzie rozdziałów. Czekam na następne ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. We wtorek ostatni rozdział tego opowiadania

      Usuń
  4. Cody za miękki jesteś! Trzeba było choć kilka dni go jeszcze przetrzymać w niepewności. I nie rozluźniać pięści - należało mu się! Gdybyś wiedział co myślał...
    "Dotarło do Jamesa to, że popełnił duży błąd, ale teraz chciał to naprawić, przeprosić, a Cody swoim chowaniem się, ucieczką zachowywał się jak dziecko." - no w tym momencie miałam ochotę go zabić! Kto tu się zachowuje jak dziecko! Wrrr...
    No ale skoro Cody mu wybaczył... to co ja mogę. Co najwyżej obiecam Jamesowi porządne baty jak jeszcze raz odważy się go skrzywdzić.

    OdpowiedzUsuń
  5. Oh Luano! Kocham Cię! Cudny rozdział! :)

    OdpowiedzUsuń
  6. CUDOWNIE!!! Ach, uwielbiam takie momenty...swoja droga Cody mógł trochę dłużej pomęczyć Jamesa, należało mu się.
    Wzruszyłam się....to takie słodkie :)

    Nie chce czekać do wtorku ;p Chcę kolejny rozdział teraz, natychmiast no!

    Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  7. Witaj,
    przepiękne, te rozmyślania Jamesa, te jego rozterki wspaniale to wszystko przedstawiłaś, Harner sporo u mnie zapunktował ;] jeszcze to wydarcie się na Madisona, piękne. James powiedział bratu co go męczy i uzyskał nawet dobry pomysł na odnalezienie Cody'iego. Rozłąka pokazała mu, że bardzo zależy mu na Cody'm. Końcówka wspaniała, no i podobało mi się to, że Cody nie rzucił mu się od razu w ramiona...
    Dużo weny życzę Tobie...
    Pozdrawiam serdecznie Basia

    OdpowiedzUsuń
  8. Cody chyba jednak za szybko wybaczył Jamesowi. Jednak jego prawo. Swoją drogą dynamiczny charakter Jamesa jest w wyraźnej sprzeczności z krainą łagodności reprezentowaną przez naturę Cody'ego. Posiada to swój niewątpliwy urok, ale przez to właśnie James koncentruje na sobie moją uwagę. Może to dziwne, ale właśnie takie postacie należą do moich ulubionych.

    Kiyomi's Soul

    OdpowiedzUsuń
  9. Odcinek bardziej niż boski *__*
    Cody bardzo szybko wybaczył Jamesowi, co mnie cieszy niezmiernie! Biedny James tak się naszukał... ale jak się popełnia takie błędy to trzeba płacić wysoką cenę. I jeszcze to, że nie spał i nie jadł, ciągle myśląc jak by tu odnaleźć Cody'ego. CUDOWNE!
    Najbardziej podobał mi się moment wyznania miłości Jamesa. Nie sądziłam, że Cody może na takie coś zareagować jak płachta na byka. To mnie zaskoczyło, ale sądząc po tym jak dotkliwie został zraniony przez człowieka, który teraz mówi mu, że kocha, to się nie dziwię. Czekam teraz już tylko na ostatni rozdział i nowe opowiadanie.
    Pozdrawiam :*

    OdpowiedzUsuń
  10. Cześć . Nie wiem , czy traktować to jako spam , czy jak , ale mam nadzieję , że nie oburzysz się :c ( bez urazy) c; Chciałabym zaprosić Cię na nową szabloniarnię , która d opiero się rozkręca i poszukuje komentatorów i zamawiających , że to tak nazwę :D haha . Mam nadzieję , że wpadniesz , skomentujesz , może nawet złożysz zamówienie jeśli Ci się spodoba :> Serdecznie zapraszam ! http://fabrykaszablonow.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  11. AWWWWWWWWWWWW Drugi najlepszy prezent na dzień kobiet...KOCHAM CIĘ
    To było urocze, James był uroczy i widać, że naprawdę żałuje tego co zrobił, przecież kocha Cody'ego...Jak to pięknie brzmi *rozmarzyła się*
    Wiedziałam, że Cody się nie oprze i dobrze, że nie od razu mu wybaczył i rzycił na Jamesa...
    No to teraz wszystko będzie pięknie i wspaniale..Ma tak być! Rozumiesz?
    Alex <3333 ON jest nieziemski, to moja najbardziej ulubiona postać tuż po Adisonie i Sarah.
    Och no i smutno mi, że jeszcze został tylko 1 rozdział. Przywiązałam się do tego opowiadania, chociaż bardziej do Spontanicznej decyzji, jednak nie chcę żeby to się kończyło:(
    Podsumowując rozdział świetnie napisany i cudowna akcja.
    Czekam na ostatni.
    WENY i Pozdrawiam!

    Kathi

    OdpowiedzUsuń
  12. No! W końcu nadrobiłam i chyba nie jestem na samym końcu *yeah*
    Hmm... Wyspa? No... Ale jaka ._. opis troche, bo nie wiem Wiem, że jest otoczona wodą i 2 h od ich miasta.
    Oł James płacze? Hmm... Ja i tak bym mu nie wybaczyła. To było okropne.
    'I pogodzimy. Wracaj ze mną do domu, kochanie.'- haha a teraz kochanie? och Cody, Cody... Biedny, naiwny Cody... Ale dobra, rób co chcesz *unosi ręce w niewinnym geście*
    Wgl dziękuję za prezent :*

    OdpowiedzUsuń
  13. Jakie to słoodkie *___*
    James się rozpłakał...no i się cieplej na serduszku zrobiło.
    Cody powinien go tak trosze dłużej przytrzymać. Tak z pare godzin ^^
    W sumie Harnerowi może wybaczyłabym, ale na pewno nie tak od razu.
    Mimo to, ciesze się, że są znów razem.
    A pod koniec 11 rozdziału...zabolało mnie serce T^T Bo to było smutne T^T
    A i tak btw. to przepraszam za to, że nie komentowałam poprzednich rozdziałów, lecz było to spowodowane 3 tygodniowym szlabanem ^^"
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  14. NO I TO CHODZIŁO, WŁAŚNIE O TO. W końcu karając Jamesa ukarałoby się też i Codego, bo przecież wiadomo, że Cody bardzo kocha Jamesa i tak naprawdę ciągle miał nadzieję, że wcale nie okaże się Jamesowi obojętny, jestem pewna, że James dobrze wykorzysta tę drugą szansę i będę razem szczęśliwi. W ogóle dziękuję za prezent. *przytula*

    OdpowiedzUsuń
  15. Hehe, z poszukiwań nici (aczkolwiek Twoja czytelniczka - Kfiatek - ruszyła mi z pomocą ;3), więc wzięłam ołówek i powstało takie coś: http://imageshack.us/scaled/landing/6/scan001u.jpg Będzie czarne, bez szczegółów. ;P

    Dzisiaj jestem mniej wzburzona, ale emocji nie brakowało. Pod koniec czułam się jak podczas boksu albo filmu sensacyjnego! xD Okazało się, że jestem bardzo głośnym kibicem... xD
    "Wybiegł z gabinetu, dobrze wiedząc, że zareagował zbyt późno." - cud, że w ogóle tyłek ruszył z miejsca. Wyobraziłam sobie wiele scenariuszy - więcej czarnych - ale takiego obrotu spraw nie przewidziałam. Uff... krok poczyniony do przodu pcha do przyszłości.
    "Dwa dni później James i Agnes pojechali zawiadomić rodziców Cody'ego o zniknięciu." - teściowie poznani. xD Pierwsze wrażenie... Ała. Ojciec, jak ojciec, ale matka raczej nie przepuści Jamesowi tak łatwo. Kobiety bardziej przywiązują się do swoich dzieci... I Jamie będzie musiał solennie zatrzeć złe wrażenie. Noo, chyba, że zrobi to Sarah xD
    "– Gdyby mi Steven coś takiego zrobił, najpierw rozkwasiłbym mu nos, a potem kazał wypierdalać, a jeszcze później pewnie poszedłbym gdzieś ryczeć." - Aleeex! *__* I jeszcze jak mu się oczka szkliły... oooch, noo! Czemu nie mam takiego młodszego brata, no?! Alex jest... zasługuje na... Rany, no! Nie mogę tego opisać słowami! Z perspektywy Cody'ego całkiem sprawnie opisał przebieg sytuacji (rozkwaszenie nosa niemalże miało miejsce, podobnie jak kazanie się odwalić xD), a i ze strony Jamesa trafił w dziesiątkę. Aleex! (**) Ja go adoptuję. Naprawdę. O! Albo zrób mi jego wizerunek w ChibiMakerze - tak, tylko dla mnie. ;3 Wydrukuję sobie to zdjęcie i będę z nim rozmawiać ;3
    A jak jeszcze Alex powiedział o tych kartach kredytowych, to mnie ścięło, po prostu. xD On jest genialny! xD
    "Nie przewidział jednak, że nasza kochana ciocia Anastazja zemrze nocą." - ... Uśmiercił ciocię Anastazję... xD Okej, James też potrafi błysnąć aktorstwem i wielką potęgą umysłu. xD
    Jak pisałam, ostatnią scenę spędziłam na emocjonowaniu się przebiegiem sytuacji (jak zaczęłam pisać komentarz zdałam sobie sprawę, że drżałam z emocji). Zastanawia mnie Caspian... ;>
    Mury przeczytam najpewniej jutro, hehe xD A co do notki wstępnej - ciekawość dziennikarska pcha mnie ku pytaniu, co się stało, ale ludzka powściągliwość włącza pohamowanie się.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Caspian ... miał ze sobą sprzęt fotograficzny. Czyżby paparazzi nasłany przez ... Madsona, aby wykonać Jamesowi i Cody'emu kilka fotek? Nie wierzę, że Madson nie wykręci na koniec jakiegoś numeru. Zwłaszcza po takim zgaszeniu przez Jamesa.

      Kiyomi's Soul

      Usuń
    2. Właśnie, właśnie. Chociaż to byłby wielki przypadek, że Caspian znalazłby się tam... Skąd by wiedział, gdzie szukać Cody'ego? Z takim sprzętem raczej nie jeździł za Jamesem krok w krok... Ale Luana nie dałaby tej postaci od tak... Hmmm... A niech robi zdjęcia! xD Na miejscu chłopaków pomachałabym mu podczas ujęcia i gestem zaprosiła do zabawy xDDD Ciekawe, czy chłopak by uciekł. xD

      Usuń
    3. Może Madson też wpadł na pomysł z tymi kartami kredytowymi. Albo Agnes coś powiedziała przypadkowo komuś z pracy.

      Kiyomi's Soul

      Usuń
  16. CUD MIÓD I ORZESZKI <3
    cudnie i wgl ^^ nie wiem czemu, ale mam jakąś słabość do Alexa :)

    OdpowiedzUsuń
  17. Wchodzę dziś na Twojego blog, patrzę, a tu nowa notka! Jeee... Euforia. Przeczytałam wszystko i postanowiłam skomentować. Tylko zastanawia mnie dlaczego pod tym postem tak mało komentów o.O?
    Odcinek BOSKI *__*
    Kocham Alexa. Chce żeby mój syn (jak będę go miała) był taki jak on! "Młodszy braciszek dobra rada!"
    "– Gdyby mi Steven coś takiego zrobił, najpierw rozkwasiłbym mu nos, a potem kazał wypierdalać, a jeszcze później pewnie poszedłbym gdzieś ryczeć." -ten cytat oficjalnie stał się numero uno tego odcinka! A co? Jest świetny i powala na kolana.
    Jamie, Jamie, Jamie... chłopie musisz się ogarnąć! Nie wolno tak ranić kogoś bliskiego, a potem przepraszać i jeszcze, że kocha to nie znaczy, że od razu się w ramiona rzuci! Ot co!
    Hmm... A kimże jest ten tajemniczy Caspian? Moja intuicja, a jest ona nie zawodna, wyczuwa intrygę. Zgadzam się z komentarzem powyżej, bo uważam, że Madson coś postara się im jeszcze spierdolić. Nie lubię gościa. A pfe!
    Cody! Och, uwielbiam go i wielbię jego reakcje! Przypomina trochę nastolatkę z okresem xD Nie zrozum mnie źle. Chodzi mi o to, że ma strasznie zmienne nastroje. Ale grunt, że wybaczył Jamesowi! Teraz z mocnym postanowieniem poprawy u Jamie'go musi być już "CUD MIÓD I ORZESZKI <3"!
    Pozdrawiam Cię <3

    OdpowiedzUsuń
  18. Haha, tak. xD Aż się, powiem Ci, zdziwiłam. xD

    Ale Ty nie dopuścisz do tego, aby James popełnił podobny błąd, prawda? ;> W sumie rozmowa z Alexem była mu chyba potrzebna... Wygadał się, mógł porozmawiać z kimś, kto czuje jak on... Zresztą nigdy nie widać było, by wstydził się mówić wprost (a Alex to odziedziczył, hy hyy xD). Tak mi teraz przyszło do głowy, że ich ojciec musiał być mega przystojny ;3
    Khm... *patrzy na zdjęcie Alexa... zerka na drukarkę... sprawdza podłączenie... włącza drukarkę... Ściąga obrazek* JEEEE!! **___** Mam Alexa na caaałej stronie! *_* Dziękuję ;3

    Przesunąć miejsce postu. Hmm... zaraz Ci pokażę, o co mi chodzi. Trochę zmalało... http://imageshack.us/scaled/landing/849/postox.png
    Ja Grześkowi na starcie dałam szansę. Jest wulgarny, wkurzający, nietolerancyjny... Ale Hy hyy... wyobraźnia ma to do siebie, że można w niej robić wiele złego bohaterom... I przez to zaczyna mi się robić Grześka żal, więc... dam mu wiele szans. xD W ramach rewanżu. xD
    Aha, okej, więc będę czekać na wyjaśnienia... a tymczasem daję Ci Radka. xD http://imageshack.us/scaled/landing/837/radekt.jpg

    OdpowiedzUsuń
  19. Haha xD Radzio miał być w niebieskiej sukience, ale ostatecznie uspokoiłam żądze. xD

    Chyba chodzi o rozszerzenia, jak mówisz. Na laptopie pewnie będę widziała tak, jak jest u Ciebie. Po zmianach wygląda to gorzej: http://img201.imageshack.us/img201/9607/postfp.png

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Teraz jest lepiej. ;D Czarne tło daje według mnie lepszy efekt, go białe litery dobrze na nim wydać. A wygląda to tak: http://img201.imageshack.us/img201/1683/postny.png

      Sukienkę odpuściłam, bo było za dużo spod niej widać. xDDDD

      Usuń
    2. Wow, teraz jest ekstra! Strasznie dziękuję ;3
      http://img607.imageshack.us/img607/2628/postxh.png

      Usuń
  20. no, James się postarał. Cody świetny! jak mu przywalił, ahh.. tylko mógł jednak dać z tej pięści w pysk, a nie z liścia xd. należało się Jamesowi, a co! no ale, wyznał Cody'emu, że go kocha, to w sumie.. najważniejsze, że dostał XD.
    ale on się go naszukał.. ale dobrze mu tak! i ja też podziwiam Agnes, że nie zaczęła się na Jamesa zwyczajnie drzeć. ja bym takiemu w pysk dała, a co XD. no i dobrze, że James znalazł Cody'ego, bo gdyby ten zrealizował swoje plany.. krucho by było, oj krucho.

    Ay

    OdpowiedzUsuń
  21. Powinnam odpowiedzieć pod Twoim komentarzem przy poprzednim rozdziale, ale postanowiłam jednak tutaj. ; ) Teraz też komentarz piszę drugi raz, bo laptop mi się rozładował i wszystko straciłam. xP

    Najpierw, pozwól, że odpowiem na tamten komentarz. ; )

    Jeśli rzeczywiście zdecydujesz się napisać takie opowiadanie... Już nie mogę się doczekać! Mogłabym napisać, że jedną wierną czytelniczkę miałabyś już zapewnioną, choć będę czytać chyba wszystko, co wyjdzie spod Twojej klawiatury... Bo, jak już mówiłam, każde opowiadanie podoba mi się coraz bardziej, i, założę się, dalej będą mi się podobać. ; )

    Sama mam dwa pomysły na takie opowiadanie, jedno, z takim zakończeniem, i drugie, od tego motywu się zaczynające. : ) Jednak mam tyle pomysłów i zupełny brak czasu, że... Tak więc mam nadzieję, że będę mogła coś przeczytać od Ciebie! xP

    Skoro komentarze są prezentem, to przepraszam, że nie wyrobiłam się na ósmego marca, by również dać Ci jakiś prezent z okazji Dnia Kobiet... Ale możesz uznać to za prezent spóźniony? xDDD

    I namiarów podać na szczęście nie musiałam. ; ) Całe szczęście, że moja apteka ma wifi, tak więc udało mi się przeczytać, nie czyniąc większych szkód. xP Co najwyżej jedna babcia zapłaciła trzy razy więcej niż powinna, ale... Nic nie mówiła, że chce lek w promocji, no! Nie moja wina, nie? xP

    Teraz przejdźmy do tego rozdziału. : )

    Bardzo dziękuję za taki prezent! ; ) Słodko, puchato, czyli tak jak lubię, choć i tak na miejscu Cody'ego wypie*dzieliłabym Jamesa na zbity pysk. ;] Co najmniej. xP Wiedziałam, że tak się skończy, i choć, tak jak mówiłam, uwielbiam happy endy, to czuję ten pewien niedosyt... Choć, mam nadzieję, James nie zrobi już nic głupiego i odpokutuje nie tylko w oczach Cody'ego, ale i naszych. xP

    Całe szczęście, że przyznał się rodzinie. I bratu. I, mam nadzieję, przyzna się w pracy. I przed wszystkimi. I niech się nie waży choć RAZ zaprzeć się swojego uczucia, bo, przysięgam, będziesz musiała napisać tam o wrednej jędzy Slay, która pojawia się w ich firmie, bierze James'a za fraki i wyrzuca przez okno. Mam nadzieję, że pracują wysoko? xDDD

    A Cody'ego pozna z jakimś facetem, który będzie go wart. ;]

    Ale na razie Slay nie musi interweniować, prawda? *słodkie oczka* Slay też nie wie czemu znowu zaczyna pisać o sobie w trzeciej osobie (Slay robi to zdecydowanie zbyt często... xD). No. xD To najważniejsze kwestie poruszone. xP

    Nie wiem, co zrobię przez te kilka tygodni bez kolejnych rozdziałów. : ) I tak czekać tydzień to zdecydowanie zbyt długo... A jeszcze więcej? xP Nieważne, że teraz mam tyle nauki, że się nie wyrabiam... Do tego praktyki. xP O! Swoją drogą dziękuję za ten mały prezencik, o którym nie wiesz, że dasz! xDDD We wtorek mam próbny egzamin z teorii, w środę z praktyki... I akurat pomiędzy, będzie kolejny, ostatni już rozdział! Dziękuję! <333 Mam nadzieję, że mi pomoże. xDDD A we wtorek, na teście, nie będę zbytnio rozproszona. xP

    Weny!

    Pozdrawiam,
    Slay

    Ps.
    Z góry przepraszam za błędy, ale znowu się chyba rozpisałam... Za wiele czytania. xD

    OdpowiedzUsuń
  22. Hejoo ;3 U mnie nowa notka ;3 Zapraszam. ;)

    OdpowiedzUsuń
  23. Och..... Muszę się zabrać w końcu za przeczytanie rozdziału >.<
    *Wściekła na siebie, że nie mogła znaleźć czasu*


    Nominowałam Cię do "Versatile Blogger" :3

    ~~ http://pamietnik-yaoi-opo.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  24. Nominowałam cię do The Versatile Blogger na http://twincest-bill-i-tom.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń

Bardzo dziękuję za każdy komentarz. :)